رباعیات  [صفحه 1]

---

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30

جز نقش تو در نظر نیامد ما را بر گیر شراب طرب​انگیز و بیا گفتم که لبت، گفت لبم آب حیات ماهی که قدش به سرو می​ماند راست من باکمر تو در میان کردم دست تو بدری و خورشید تو را بنده شده​ست هر روز دلم به زیر باری دگر است ماهم که رخش روشنی خور بگرفت امشب ز غمت میان خون خواهم خفت نی قصه​ی آن شمع چگل بتوان گفت اول به وفا می وصالم درداد نی دولت دنیا به ستم می​ارزد هر دوست که دم زد ز وفا دشمن شد چون غنچه​ی گل قرابه​پرداز شود با می به کنار جوی می​باید بود این گل ز بر همنفسی می​آید از چرخ به هر گونه همی​دار امید ایام شباب است شراب اولیتر خوبان جهان صید توان کرد به زر سیلاب گرفت گرد ویرانه​ی عمر عشق رخ یار بر من زار مگیر در سنبلش آویختم از روی نیاز مردی ز کننده​ی در خیبر پرس چشم تو که سحر بابل است استادش ای دوست دل از جفای دشمن درکش ماهی که نظیر خود ندارد به جمال در باغ چو شد باد صبا دایه​ی گل لب باز مگیر یک زمان از لب جام در آرزوی بوس و کنارت مردم عمری ز پی مراد ضایع دارم

1  2  پسین

---

  Home   Browse   Search pattern   Search