غزلیات  [صفحه 17]

---

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15

بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی ای دل به کوی عشق گذاری نمی​کنی سحرگه ره روی در سرزمینی تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی ساقیا سایه ابر است و بهار و لب جوی بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی ای بی​خبر بکوش که صاحب خبر شوی سحرم هاتف میخانه به دولتخواهی ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی به چشم کرده​ام ابروی ماه سیمایی سلامی چو بوی خوش آشنایی ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی ای دل گر از آن چاه زنخدان به درآیی می خواه و گل افشان کن از دهر چه می​جویی

پیشین  1  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  

---

  Home   Browse   Search pattern   Search