غزلیات  [صفحه 6]

---

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30

دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی​ارزد در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد اگر روم ز پی اش فتنه​ها برانگیزد به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد هر که را با خط سبزت سر سودا باشد من و انکار شراب این چه حکایت باشد نقد صوفی نه همه صافی بی​غش باشد خوش است خلوت اگر یار یار من باشد کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد گل بی رخ یار خوش نباشد نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد روز هجران و شب فرقت یار آخر شد ستاره​ای بدرخشید و ماه مجلس شد گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد یاری اندر کس نمی​بینیم یاران را چه شد زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد عشق تو نهال حیرت آمد در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد صبا به تهنیت پیر می فروش آمد سحرم دولت بیدار به بالین آمد نه هر که چهره برافروخت دلبری داند هر که شد محرم دل در حرم یار بماند رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

پیشین  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  17  پسین

---

  Home   Browse   Search pattern   Search