1
2
3
4
5
6
7
| زلفت هزار دل به یکی تار مو ببستتا عاشقان به بوی نسیمش دهند جانشیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نوساقی به چند رنگ می اندر پیاله ریختیا رب چه غمزه کرد صراحی که خون خممطرب چه پرده ساخت که در پرده سماعحافظ هر آن که عشق نورزید و وصل خواست | | راه هزار چاره گر از چار سو ببستبگشود نافهای و در آرزو ببستابرو نمود و جلوه گری کرد و رو ببستاین نقشها نگر که چه خوش در کدو ببستبا نعرههای قلقلش اندر گلو ببستبر اهل وجد و حال در های و هو ببستاحرام طوف کعبه دل بی وضو ببست |