1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
| نه هر که چهره برافروخت دلبری داندنه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشستتو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکنغلام همت آن رند عافیت سوزموفا و عهد نکو باشد ار بیاموزیبباختم دل دیوانه و ندانستمهزار نکته باریکتر ز مو این جاستمدار نقطه بینش ز خال توست مرابه قد و چهره هر آن کس که شاه خوبان شدز شعر دلکش حافظ کسی بود آگاه | | نه هر که آینه سازد سکندری داندکلاه داری و آیین سروری داندکه دوست خود روش بنده پروری داندکه در گداصفتی کیمیاگری داندوگرنه هر که تو بینی ستمگری داندکه آدمی بچهای شیوه پری داندنه هر که سر بتراشد قلندری داندکه قدر گوهر یک دانه جوهری داندجهان بگیرد اگر دادگستری داندکه لطف طبع و سخن گفتن دری داند |