1
2
3
4
5
6
7
| چو آفتاب می از مشرق پیاله برآیدنسیم در سر گل بشکند کلاله سنبلحکایت شب هجران نه آن حکایت حالیستز گرد خوان نگون فلک طمع نتوان داشتبه سعی خود نتوان برد پی به گوهر مقصودگرت چو نوح نبی صبر هست در غم طوفاننسیم زلف تو چون بگذرد به تربت حافظ | | ز باغ عارض ساقی هزار لاله برآیدچو از میان چمن بوی آن کلاله برآیدکه شمهای ز بیانش به صد رساله برآیدکه بی ملالت صد غصه یک نواله برآیدخیال باشد کاین کار بی حواله برآیدبلا بگردد و کام هزارساله برآیدز خاک کالبدش صد هزار لاله برآید |